Parowóz budowany na wzór przedwojennej konstrukcji Ty37, zaraz po odzyskaniu niepodległości. W stosunku do przedwojennej serii różniły się zamkniętą budką maszynisty, wannowym tendrem, stalową skrzynią ogniową oraz kilkoma innymi cechami konstrukcji. W sumie wyprodukowano 428 parowozów tej serii dla PKP i 20 egzemplarzy dla przemysłu. Produkcja odbywała się zarówno w Chrzanowskim Fabloku jak i w Cegielskim w Poznaniu. Był to trzeci (Ty246 i Ty51) najsilniejszy parowóz na PKP. Ta zasłużona seria kończyła swój żywot na Śląsku. Wiele z nich kończyło swoją pracę w kopalniach, hutach i innych zakładach przemysłowych. Warto też wspomnieć o pracy tych kopciuchów na kolejach piaskowych.
Bardzo ciekawe i różnorodne były tabliczki montowane na tych parowozach. Na pierwszych studziesięciu egzemplarzy montowano tabliczki seryjne oraz numery inwentarzowe wykonane z mosiądzu. Mosiężne tabliczki z tej serii to wg mnie najbardziej efektowne jaki wisiały na powojennych seriach PKP. Dużo z tych mosiężnych tablic dotrwało do naszych czasów Późniejsze egzemplarze posiadały tabliczki seryjne wykonane z aluminium z ryflowanym tłem (analogia do seryjnych tabliczek Ty43 i Pt47). Część parowozów posiadało żeliwne tabliczki seryjne - prawdopodobnie utraciły tabliczki zakładane przez producentów i w trakcie napraw w ZNTK zyskiwały nowe, żeliwne tabliczki. Poniżej kilka przykładów tabliczek montowanych na tych wspaniałych parowozów.